Mist hangt boven een bosrijke Meinweg met silhouetten van bomen.

Wandelen op De Meinweg:

een onverwacht mooie ochtend in de mist

De zon scheen volop toen we met de auto richting de Meinweg reden. Vandaag gingen we de route Gouden olifanten op je pad wandelen. Toen we de afslag richting Vlodrop namen betrok de lucht ineens. Dag zon. Ineens reden we door laaghangende mist en hing er plotseling een hele moody sfeer. Ik hou wel van dit weer want het maakt foto’s vaak wat sfeervoller en mysterieuzer. Het allermooiste is wanneer dan de zon doorbreekt en er zonneharpen ontstaan tussen de bomen.

Persoon met lange haren loopt over een smal bospad in een mistig naaldbos in de Meinweg.

Over Nationaal Park De Meinweg

Nationaal Park De Meinweg ligt ten oosten van Roermond, precies op de grens met Duitsland, en maakt deel uit van het grenspark Maas-Swalm-Nette. Wat dit gebied zo leuk maakt om te ontdekken, is de afwisseling. Je loopt hier niet alleen door bos, maar ook langs heidevelden, vennen en beekdalen. Elke paar kilometer voelt het landschap weer anders. Daardoor verveelt een wandeling hier eigenlijk nooit. Het gebied is rijk aan planten en dieren: met wat geluk zie je sporen van wilde zwijnen in de modder, schiet er een vos weg tussen de struiken of hoor je vogels overal om je heen. Dat er meer dan honderd verschillende vogelsoorten zijn waargenomen, merk je meteen zodra je even stilstaat. Extra bijzonder: De Meinweg is het enige gebied in Limburg waar de adder voorkomt. Dankzij de vele wandel- en fietsroutes kun je het park op je eigen tempo verkennen en telkens weer een ander stukje ontdekken.

Drieluik van een mistig boslandschap met varens, een wandelaar op een bospad en een houten vlonderpad.

Hoge bomen en winterse varens

Het eerste stuk van de wandeling is eigenlijk meteen mijn favoriete gedeelte. Wanneer je het gebied inloopt, kom je op een pad met hele hoge bomen. Ik vind dit stukje altijd bijzonder fotogeniek en met dit mistige weer levert dat mooie beelden op. Het is februari, dus de varens zijn nog dor en bruin gekleurd. Grappig genoeg hadden ze precies dezelfde kleur als de jas van mijn goede vriendin, die ook meewandelde.

Over het knuppelpad

Na de varens en de hoge bomen kom je uit bij het knuppelpad, dat je door de bomen over een moerassig gebied leidt. In dit stuk zie je heel goed dat er regelmatig wild doorheen loopt. Door de modder hebben ze hun eigen routes gemaakt en je ziet duidelijk waar de wilde zwijnen de aarde hebben omgewoeld.

Persoon kijkt naar de Dalheimer Mühle in de Meinweg

Even in het buitenland: Dalheimer Mühle

Na het knuppelpad kom je uit bij de Dalheimer Mühle. Dit stukje voelt meteen buitenlands, en dat is het ook. Zodra je van het knuppelpad afstapt, sta je namelijk op Duits grondgebied. Bij deze watermolen ligt een klein meertje waar je vaak verschillende soorten vogels kunt spotten. Op deze mistige dag stak de witte reiger aan de rand van het meer mooi af tegen de donkere lucht. Op een boomstam in het water zaten wat eendjes te dutten.

Daarna brengt de route je weer door het moerassige gebied naar een stuk met hele hoge, witte bomen. De lichte kleur van deze stammen vormt een groot contrast met de donkere bomen eromheen. Juist dat contrast maakt dit deel extra bijzonder om doorheen te lopen.

Drieluik met een watermolen, een eend op een boomstam in het water en een open boslandschap met kale bomen.

Het gebied rond de Meru

Het laatste gedeelte van de route loop je in het gebied rond de Meru. De Meru in Vlodrop voelt als een klein, apart wereldje binnen De Meinweg. Tussen het groen ligt hier de campus van de Maharishi European Research University (MERU), die al sinds 1990 midden in het natuurgebied gevestigd is. Er wonen en werken mensen uit allerlei landen die zich bezighouden met thema’s als bewust leven, gezondheid en onderwijs. Je merkt aan alles dat deze plek net even anders aanvoelt dan de rest van het bos eromheen.

Rondom de gebouwen ligt een vrij toegankelijk bospark waar je tijdens je wandeling zomaar doorheen loopt. Oude bomen, vijvers en slingerende paden geven dit deel van de route een rustige, bijna verstilde sfeer. In het voorjaar staan hier rododendrons in bloei, maar ook op een grijze of mistige dag is dit zo’n plek waar je vanzelf even langzamer gaat lopen en om je heen blijft kijken.

Mist, hoogteverschillen en Maasterrassen

Dit mistige weer geeft je de unieke kans om de gelaagdheid van het gebied te zien. Door de nevel zie je de verschillende hoogtes waarop de bomen staan ineens veel beter. Je merkt opeens heel duidelijk dat je je in het landschap van de Limburgse Maasterrassen bevindt.

Mist hangt boven een bosrijke heuvelrug met silhouetten van bomen.

Rust, zon en een fijne afsluiter

Teruggekomen bij de parkeerplaats klaart de lucht op en begint de zon ineens te schijnen. Op deze rustige dinsdagmorgen was De Meinweg super rustig en zijn we, op een paar wandelaars na, bijna niemand tegengekomen. We eindigen onze wandeling met een lunch bij De Boshut.

Fleur is content marketeer en fotograaf bij Hart van Limburg.

Opgegroeid in Swalmen was ze vanaf kleins af aan al veel in de natuur te vinden. Die liefde voor de buitenlucht is alleen maar sterker geworden. Met haar oog voor detail en passie voor fotografie brengt ze nu de mooiste plekken van haar eigen regio in beeld. Van vroege ochtendwandelingen tot het vastleggen van bijzondere momenten, ze weet precies hoe ze de schoonheid van Limburg kan vastleggen die ze zelf al haar hele leven kent en koestert. Haar missie? Zoveel mogelijk mensen enthousiasmeren om de prachtige natuur van Limburg zelf te ontdekken, net zoals zij dat als kind al deed.